#Political-fiction time is now!!!

Na naszej scenie politycznej, ale też aktualnie na arenach w USA czy Rosji uprawiana jest wygodna społeczna gra. Taka specyficzna propaganda... Propaganda sukcesu, tragedia pomyłek, ludzki los specyficznie oceniany i widziany jak na arenie sportowych rywalizacji i doznań...
Każdy kocha akcję, krew, bulwersujące okrucieństwo i agresję... byle na odległość. Byle gdzieś daleko od "domu"...

Siedzimy w fotelu, bezpiecznie - z herbatą i książką w ręku.

A zwykła cudaczna opowieść w odbiorniku TV???
Co to jest, co znaczy dla nas... Czy to zagranie którejś ze stron konfliktu obliczone na sukces, czy rozpaczliwe wołanie o reakcję, o pomoc, o działanie lub głos... 
Czy to pozór? Czy taka "taktyka polityczna"... Bylejakość. Szarość bez światłocieni. Jakaś taniość, dziwność i śmieszność - tandeta, przekłamanie, wyolbrzymienie. Krzywe zwierciadło rzeczywistości...

Polityka, stara dewotka - uszkodzona, chora i obliczona na efekt...

Jakbyśmy współuczestniczyli w "animowaniu rzeczywistości". Malowali sceny, koloryzowali rzeczy i inne byty. Ale - nie chcieli w nich grać żadnej roli, zwłaszcza głównej.
Mówią, że polityka to pieniądze. Tak, pewnie i wielkie. 
Kicz, wypełnione kiczem wiadomości i rzekome - fakty... 
Ujęcia, tragedie, grymasy na twarzach, paniczny lęk, strach o bliskich. Sprzedajemy cudzą tragedię i rzeczywistość, znajdując na to i wytłumaczenie, i - niezły rynek, zbyt. 
Uzasadniając potrzebę egzystowania niektórych dziennikarzy, reporterów, jak i - fachowców od efektów specjalnych...

Mamy i odczuwamy wątpliwości. Niektórzy nawet wyrzuty sumienia.
Bo to wszystko, co prezentują n-media - wygląda czasem jak tani, ale jakże autentycznie ociekający potem i krwią - film "klasy B". Choć żaden dobry reżyser nie śmiałby tego reżyserować, taka panuje tu dowolność...
  
Nie - to prawdziwe życie, prawdziwych ludzi. Ale wielu myśli - "byle tylko "innych", obcych nam i tych nieznajomych wcale. Obcych nam kulturą, obyczajem, odległych emocjonalnie, i... tak dziwnie wreszcie - bezosobowych.